10 Şubat 2012 Cuma

yabancı


İlk defa, uçak alçalmaya başlarken şehrin ışıklarını gördüğümde koltuğuma huzurla yayılmadım. Havalimanına ayak bastığımda bavulu somurtarak sürükledim peşimden ilk kez. Yatağım pek rahat gelmedi bana, yastığım eskisi kadar yumuşak değildi. Sokaklar benim değildi, yaşadığım apartman benim değildi. Hep oturduğum sandalyeler de benim değildi. Alışmaya çalışarak kıpırdanıyordum, etrafıma bakınıyordum hatırlamak ister gibi. Tatil yıllar sürmemişti. Aklımı başımdan alacak kadar da muhteşem değildi belki de. Fakat içimi mutlulukla, heyecanla, macerayla dolduracak kadar, kafamı boşaltacak kadar muhteşemdi. Kesin. 

4 yorum:

raskolnikow dedi ki...

Neden?

juliet dedi ki...

tatilin muhteşem olmasının nedenini soruyorsan eğeeer muhteşemdii çünkü muhteşemdi :D her şeyiyle...
buraya ilk adım attığımda hissettiklerimin nedenini soruyorsan, anlık bir histi demek ki... gerçi hala tatile kayıyor aklım ama :) öyle işte..

raskolnikow dedi ki...

Baya kapsamlı bir neden sorusu sormuş ben aslında. Neredeyse kurduğun her cümleyeydi bu neden. Lakin verdiğin cevap nedenlerimin cevabını bulmama yardımcı oldu :)

juliet dedi ki...

yani biraz öyle oldu :D
sorun yok amaaaa :) tatil güzel geçince adapte sorunu yaşıyor insan doğal olarak. şimdi ohh halimi de bi görsen :D