14 Ekim 2014 Salı

Bugün her şeyi yıkıp döken sakar bir kız çocuğu gibiydim. Meşhur köpüklü kahvelerimin yamacına bile uğramadı bu sefer köpük, kapkara durgun bir göl gibi oldular. Demirden bir peçeteliği falan devirdim yere. Bir şeyleri ocağa döktüm. Şangır şungur sesler çıkardım. 

Beynimin işleri var, günlük hayatın ufak tefek şeyleriyle uğraşacak zamanı yokmuş, öyle söyledi. 

Hiç yorum yok: