15 Aralık 2014 Pazartesi

Yine görünmez bir orduya karşı olan görünmez savaşımda görünmez ordularımla birlikte yenildim. Çünkü savaş boyunca bütün askerlerim uyuyordu. Uyanmak isteyenleri, kalkıp savaşmak isteyenleri diğerleri susturuyordu, onların ümitlerini kırıyordu. Uyumaya devam etmelerini sağlıyordu. Ben de yenildim. Savaş hala bir yerlerde başka ordulara karşı devam ediyor olmalı ama biz yenik birer çarpı işareti olarak yerde yatıp uykulu gözlerle gökyüzüne bakıyoruz. Hiçbir askerime kızmıyorum, hiçbirini suçlamıyorum. Yatıp öylece yukarıya bakmalarına bir şey demiyorum. Yalnız onlara sormak istediğim tek bir soru var, çok küçükken sahip olduğum o cesur hayalgücüm nerede? 

8 yorum:

deeptone dedi ki...

söle peki nerde :)

juliet dedi ki...

Bulamadık

Keyaki dedi ki...

İnsan büyüdükçe cesaretini kaybediyor. En iyi öğrendiği şey de korkmak. En iyi öğretilen demek daha doğru olur...

sevdicann dedi ki...

Merhaba bloğunu severek takibe alıyorum.Blog keşif etkinliğini sende duyurursan daha çok kişiye ulaşabiliriz.Sevgiler..

juliet dedi ki...

dünyadaki her şeyi gereksiz yere umursamak için görevlendiriliyor gibi

Sertaç Cihan dedi ki...

Sevdican'ın blog keşfi etkinliğinden geliyorum.Takipteyim.Sevgiler http://serhira.blogspot.com.tr/

Kore rüzgarı dedi ki...

Sevdican'ın blog keşfi etkinliğindeyim bende ^^ blogunu takibe aldım bende beklerim :)

Süslü Şirine Blog dedi ki...

Mrhaba :) Blog keşif etkinliğinden geldim ve sizi takibe aldım banada beklerim :)
http://suslusirine.blogspot.com/