7 Ocak 2016 Perşembe

Özümüzden gelen saçmalıkları ve bir şeyleri yıkma gücünü her şeyi güzelleştirmek adına kullanmayı isteyen ben bile kendi fikirlerime aykırı davranıyordum bazen. En büyük çocukluğu ben yapıyordum. İnsan zamanla oturuyor ve evet, her şey keşif. Bu bir keşif oyunu. Dengeleri tutturmak ve dengeleri anlamak üzerine kurulu bir keşif oyunu. Ama ben oyun oynamayı hiç sevmiyorum. 

15 yorum:

Siyah kuğu dedi ki...

İyi gördüm seni iy daha iyi olacaksın emin ol:))

juliet dedi ki...

Bunu duymak güzel geldi

kadriye dedi ki...

Hayatın kendisi oyun ama. Sevmiyosanda zevk almaya çalış:))))

juliet dedi ki...

Pekaaala :)

Kalemderi dedi ki...

Ben de sevmiyorum oyun oynamayı. Yetişkinler dünyasında hiçbir şey oynayarak hallolmuyor.

juliet dedi ki...

Ama keşif oyununu oynamalısın

juliet dedi ki...

Çünkü dengeleri ancak böyle tutturabiliyor insan, dengeleri keşfederek

Kalemderi dedi ki...

Biraz bahsedebilir misin? Keşif oyunu ne, nasıl oynanır?

juliet dedi ki...

Yaşayarak insanın kendini ve diğer insanları keşfetmesi. Böylece insanın dengelerini tutturması yani insanın karakter olarak oturması.

Kalemderi dedi ki...

Karakter oturması demek bana garip geldi. İstesek de istemesek de yaşıyor ve insanları keşfetmek zorunda kalıyoruz. Karakter oturması insanın kendini keşfetmesidir bana göre, başkalarını değil.

juliet dedi ki...

Başkalarından da bir şeyler öğreniriz

juliet dedi ki...

Kendimizi tanımamıza yardımcı olur

juliet dedi ki...

Bence

Kalemderi dedi ki...

Aksini iddia etmedim ki. Karakter oturmasıyla başkalarını tanımak doğru orantılı ilerlemez bence dedim. Kendini tanımakla doğru orantılı ilerler. Başkalarını tanımanın da katkısı var tabii. Bence :))

juliet dedi ki...

Ben de doğru orantılı demiyorum zaten, katkı sağlar diyorum